Tsumago is een leuk museumdorp op het platteland, even weg van de drukke stad. We verlaten Tokyo op maandagochtend, van ochtendspits is hier geen sprake, meer van metrospits. In Tsumago lopen we in 3 uur naar Magome over een oude postweg in de regen. De 2e regendag sinds we in Japan zijn, we mogen nog niet mopperen. We lopen met een bel om de beren weg te jagen. We slapen in een ryokan (japanse herberg), gerund door een 76 jarige dame en haar dochter. Van Tsumago via Nagano naar Yudanaka, waar we in een hotel overnachten. Ze spreken hier nauwelijks engels, we hebben een vrolijke babylonische spraakverwarring over de onsen (warm waterbron). We hebben een eigen gastvrouw en krijgen een VIP behandeling. Een meneer is zo nieuwsgierig naar ons dat hij de lift net uit komt, opnieuw instapt en met ons mee gaat naar beneden, hij brabbelt wat Japans. We verstaan alleen het woord America. Nee, we komen van Oranda. Hij weet voldoende en op de begane grond, waar wij uitstappen, zoeft hij weer omhoog. Bij het verlaten van het hotel loopt de receptionist mee tot aan de deur en knikt ons vriendelijk een aantal keren gedag. Gisteren bij de snowmonkeys geweest, een uurtje lopen vanaf het hotel, echt super!!! Een groep van 200 makaken die regelmatig in de onsen gaan.